Share

Lau Hogenboom zit al zestig jaar in de stoel van kapper Theo

Theo Poot (74) is al zestig jaar kapper in Rotterdam en Lau Hogenboom (79) is al zestig jaar klant. Theo is een doorzetter die gek is op zijn vak en Lau is op zijn beurt hondstrouw. Een bijzonder duo. Kom er nog maar eens om in deze vluchtige tijden.Zo eens in de vijf, zes weken reist Hogenboom van Barendrecht, waar hij inmiddels woont, af naar Rotterdam Zuid. Dat doet hij speciaal voor Kapsalon M. Poot&zoon. De barbier heeft een speciale plek in het leven van Nootenboom. De mannen gaan ver terug, helemaal naar het Rotterdam-Charlois van de jaren vijftig."Ik zou me echt geen andere kapper kunnen voorstellen. Ik moet er gewoon niet aan denken", zegt Lau Nootenboom. Geen gewone kapperKapper Theo Poot is dan ook geen gewone kapper. De barbier begon op zijn veertiende met het kappersvak en weet van geen ophouden. Hogenboom: "Ik zie hem nog staan als leerling, schuchter en wat verstopt. Hij mocht alleen de klanten inzepen. Later ging hij op eigen benen staan."Hogenboom leerde Poot kennen als vakman die welgeteld één week per jaar op vakantie gaat. Steevast een cruise, al zou mevrouw Poot dat best wat langer willen. Theo Poot: "Na een week wil ik terug naar de zaak. Eén keer ben ik drie weken weg geweest. Dat was zwaar."Hogenboom roemt het vakmanschap en de betrouwbaarheid van Poot. "Al is hij ziek, hij staat er. Ik kwam eens vlak voor sluitingstijd, maar mocht toch gaan zitten."Al had zijn eerste knipbeurt een heel andere reden. "Mijn eerste kapper had een handmatige tondeuse. Die trok de haren gewoon uit mijn kop. Ik moest erheen van mijn moeder, omdat hij goedkoper was. Zodra ik oud genoeg was, ben ik meteen naar een andere kapper gegaan." Dat werd uiteindelijk Theo Poot. Klanten uit AustraliëDe Vreewijkse barbier draait de zaak al 55 jaar en werkt samen met zijn zoon. Hij heeft meer trouwe klanten. "Uit Zeeland en uit Groningen. Er kwam zelfs eens per jaar iemand uit Australië, maar die is helaas overleden." En Lau Hogenboom is niet de enige klant die al als kind al in Theo's stoel zat. Er zijn er meer.Terwijl de tondeuse – elektrisch – over het hoofd van Notenboom zoeft, constateren de mannen dat de tijd vliegt. Poot: "En zo ben je weer een jaar verder. Ja." Er volgt een korte stilte. Stoppen is nog geen directe overweging, iets minderen misschien wel."Ik hoop voor mijzelf en voor andere klanten dat Theo nog een poos doorgaat. En dat zijn zoon de zaak voortzet als het echt niet meer gaat", zegt Barendrechter Hogenboom. "Maar het liefst heb ik dat Theo zoals altijd nog lang aan mij vraagt: Niet te kort hè?"

Leave a Comment